Vrouwenkoor 'Cadans' 15 jaar


Jubileum concertreis naar Sint Petersburg

8 t/m 12 mei 2002



Een terugblik op onze reis naar St. Petersburg.


Onze reis naar St. Petersburg. Voor het eerst in de 5 jaren dat Emilia bij ons is, maakte ze de opmerking dat we wel naar Rusland zouden kunnen gaan. Voor de grap of serieus? Daar vroegen Yvonne en ik niet naar. We gingen direct aan de slag om te zien of deze geweldige droom te realiseren was. In 2002 bestaan we 15 jaar en dit zou een geweldige viering zijn. Bij de nieuwjaarsreceptie hebben we onze plannen uiteen gezet bij de leden en gevraagd of zij het zagen zitten. Iedereen was zeer verbaasd, verrast, enthousiast en opgewonden. Het idee alleen al!! We kregen groen licht. Wij gingen aan de slag om alle informatie om te zetten in een heuse reis naar Sint Petersburg met 2 concerten en zoveel mogelijk excursies. Je komt er misschien maar één keer hè?
8 Mei was de grote dag. Om 9.45 uur zaten 35 koorleden met grote koffers in een overvolle trein in Goes. We werden uitgezwaaid door onze geliefde personen (waarvan sommige met gemengde gevoelens) en algauw zat de stemming er in. We werden welkom geheten via de intercom door de conducteur, nou, hilariteit alom! We hadden een voorspoedige reis en op Schiphol werd ons, wederom via intercom, een goede reis en veel succes toegewenst. Wat leuk hè? Er was een uur vertraging, maar om 19.00 uur waren we op het vliegveld in Pulkovo. We werden ontvangen door Emilia (die al in Rusland was) en door de Nederlands sprekende gids Olga. We hadden de komende 5 dagen een mooie bus tot onze beschikking en een rustige chauffeur, wat in het chaotische verkeer aldaar wel prettig bleek te zijn.

Het hotel was een groot rechthoekig gebouw met eenvoudig, maar wel schone kamers met bad en toilet. De hal was super-de-luxe met marmer-goud-spiegels en een prachtige bar waar we even konden uitrusten (tenminste, als er tijd voor was). Om 21.00 uur waren we in het (ook weer super-de-luxe) restaurant tegenover het hotel. We werden “ontvangen” met wodka en wijn, maar algauw bleek dat er voor de liefhebbers toch een prijskaartje aan hing van 4 en 8 Ned. guldens. Het mocht echter de pret niet drukken. In het restaurant bleek iedere avond een ander soort levende muziek te zijn wat de sfeer nog meer verhoogde.

Aangezien de z.g. Witte Nachten in aantocht waren en de gordijnen wat aan de dunne kant, was het ‘s morgens vroeg licht en wij dus wakker om ongeveer 5 uur. ‘s Avonds was het meestal niet voor middernacht, dus u begrijpt dat we na 5 dagen uitgeteld waren. Maar het waren geweldige dagen!! We bezochten o.a. Pavlovskpaleis, Peterhof, Hermitage met winterpaleis, orthodoxe kerkdienst voor een deel meegemaakt, rondvaart door de grachten, Peter-en Paul Vesting, rondrit door St.Petersburg.
Onze gids Olga heeft hier uiteraard over verteld, maar ook over het huidige leven, natuur, milieu, godsdienst, noem maar op. Ze was geweldig! De folkloristische avond in het Nicolaas Paleis was ook heel bijzonder. Er waren verschillende groepen op zeer hoog niveau, met o.a. grappige sketches in hun dans. In de pauze werden we verrast door de prachtig gedekte tafels met bloemstukken, allerlei soorten toastjes, fruit en veel soorten drank, o.a. champagne. We voelden ons werkelijk heel bijzonder in deze prachtige entourage.
Wat ik ook nog wil vertellen is dat er ’s morgens een ontbijtbuffet was, zo uitgebreid: warme maaltijden, soorten salades, broodjes, pap, fruitsappen en zelfs mini-gebakjes! Acuut waren we het er allemaal over eens dat een stevig ontbijt erg belangrijk is, zeker in onze situatie....toch? We hebben tussendoor ook nog 2 concerten gegeven, ook heel bijzonder. Het is gebruikelijk dat men zo in-en uitloopt. Gelukkig voor ons kwamen ze wel binnen en gingen pas na afloop weer weg. Het publiek was heel enthousiast en van een aantal mensen kreeg Emilia bloemen, zo leuk en hartverwarmend. Dankzij Emilia (zij heeft per slot connecties) hebben wij het geluk gehad om ons jubileum op deze zeer bijzondere wijze te vieren. Iedereen heeft er enorm van genoten. We zijn niet zomaar meer een koor, maar we zijn vrienden geworden.

Ik bof dus echt dat ik eigenlijk per toeval voorzitter ben geworden van Vrouwenkoor ‘Cadans’.

Paula van Buuren - Pols